rc

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2019

Η πόζα

Πόσο αυθόρμητη είναι μία φωτογραφία μας; Πόσο χαλαροί είμαστε μπροστά στο φακό; Πόσο ειλικρινής και πιστή αποτύπωση του εαυτού μας είναι η φωτογραφία που μας τράβηξε ένας φίλος ή ένας επαγγελματίας φωτογράφος;
Ας ομολογήσουμε ότι μόλις αντιληφθούμε τον φακό αλλάζουμε στάση, ύφος, διάθεση. 
Με μια λέξη: ποζάρουμε.
Είναι όμως η πόζα αναληθής; Είναι απόλυτα προσποιητή ή μήπως τελικά αποκαλύπτει αυτό που πραγματικά είμαστε ή έστω αυτό που θέλουμε να δείχνουμε  στους άλλους;  Μήπως κι η παρουσία μας στο κοινωνικό περιβάλλον μας δεν είναι η σύνθεση μίας σειράς συνθηκών, συμβάσεων και προσποιήσεων; Με αυτή την έννοια το φωτογραφικό μας πορτραίτο είναι ταυτόχρονα και το κοινωνικό μας πορτραίτο.
Με αυτές τις σκέψεις δημοσιεύουμε μία σειρά πορτραίτων γνωστών και αγνώστων που ποζάρουν μπροστά στο φακό. Φωτογράφοι και φωτογραφιζόμενοι μετέχουν σε μία σκηνή και ο καθένας από τους δύο έχει τη δική του σκηνοθετική συμβολή στην πραγματοποίησή της.




.

Η ηδυπαθής πόζα του ναύτη και η σκιά του φωτογράφου διασταυρώνονται στην επάνω αταύτιστη φωτογραφία (ΦΑ 1Α20.16)


 

Άγνωστη σε αυτάρεσκη πόζα κάπου στη Χαλκίδα του Μεσοπολέμου (ΦΑ1Α62.85, 88)

Με σιγουριά και αυτοπεποίθηση αναμετριέται με τον φακό η λευκοντυμένη άγνωστη, γύρω στο 1910. 

(ΦΑ 1Α62.129)

Κλασική πόζα στο στούντιο του φωτογράφου με το ζωγραφιστό φόντο-ψευδαίσθηση εσωτερικού κάποιας βίλας. Η κυρία με αρκετή πειστικότητα ακουμπά στο "έπιπλο". Φορά βραδινό φόρεμα (coctail dress) που καταλήγει σε φτερά στρουθοκαμήλου. Βρισκόμαστε στα μέσα της δεκαετίας του 1920 και η εικονιζόμενη είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της 'Νέας Γυναίκας" που έχει βγάλει τον κορσέ, έχει κόψει τα μαλλιά, έχει αποκαλύψει μπράτσα και γάμπα. Στην πραγματικότητα οι ενδυματολογικές αλλαγές προέκυψαν από τις κοινωνικές. Η γυναίκα εργάζεται, βγαίνει τα βράδια για ποτό και χορό, οδηγεί αυτοκίνητο. Η άνεση των κινήσεων είναι βασική απαίτηση και οι μόδιστροι προσαρμόζουν τη μόδα αναλόγως.


Ο Γιώργος Καρατζάς στην αυλή του σπιτιού του στα Θεραπειά. Μεσοτοιχία με την οικία Καρατζά ήταν το φωτογραφείο του Αρμένιου φωτογράφου Mihran Iranian. Ίσως αυτός να είναι και ο δημιουργός του πορτραίτου. Ίσως να είναι ο συγγενής του Καρατζά και ερασιτέχνης φωτογράφος Μανώλης Μπαλτατζής. Όπως και να 'ναι πάντως, η πόζα δηλώνει εξοικείωση με τον φωτογράφο και άνεση παρά το κολάρο και το κουμπωμένο κοστούμι. Κωνσταντινούπολη περί το 1905. (αρχείο Μαρίας Καρατζά)


Ο άτυχος αυτοκρατορικός πρίγκιπας Louis Napoléon (1856-1879) που σκοτώθηκε στα 23 του σε μάχη με τους Zουλού στη Νότια Αφρική έχει συνείδηση της ομορφιάς του παρ' ότι ο φωτογράφος δεν κατάφερε να κάνει ένα δυνατό πορτραίτο. Δεν είχαν όλοι την τύχη να συναντήσουν στο δρόμο τους τον μετρ του είδους, Félix Nadar, εκεί στο β' μισό του 19ου αιώνα.

Όταν βλέπουμε το πρόσωπο αυτού του άγνωστου άνδρα το βλέμμα τραβάει ο υπερήφανος μύστακας. Η πρώτη όμως αυτή εντύπωση υπερηφάνειας ακυρώνεται όταν το βλέμμα κατέβει πιο κάτω στην ξύλινη βαθμίδα που χρησιμεύει στο να προσδώσει το απαραίτητο ύψος στον φωτογραφιζόμενο, ώστε να ισορροπεί κάπως η σύνθεση με το σκηνικό πίσω. Ίσως γι αυτό το λόγο η γενική αίσθηση που αποπνέει αυτή η πόζα εμπεριέχει το στοιχείο μιας γελοίας αθωότητας.

Στον αντίποδα, βρίσκεται η παρακάτω πόζα του εύζωνα που έφτασε περήφανα στη Σμύρνη με τα ελληνικά στρατεύματα και φωτογραφήθηκε το 1919 στο στούντιο του Νίκου Ζωγράφου.

Είναι μόλις η αρχή της ελληνικής περιπέτειας στη Μικρά Ασία, η Μεγάλη Ιδέα εκφράζεται με τον πιο γλαφυρό τρόπο σε αυτό το πορτραίτο. Εδώ λείπουν τα ζωγραφιστά σκηνικά, ένα μονόχρωμο απλό φόντο και η καλλιτεχνία του φωτογράφου που παίζει με τον φωτισμό αρκεί για να δημιουργήσει την απαιτούμενη ατμόσφαιρα. (ΦΑ L030.90)

Ο Γιώργος Βαφιαδάκης τράβηξε αυτή τη φωτογραφία στο χωριό Παναγία της Θάσου το 1934.
Είναι ίσως η μοναδική φορά που φωτογραφίζονταν αυτές οι Θασίτισσες. Τα χέρια σταυρωμένα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μπροστά στην ποδιά. Όπως και στην εκκλησιά. Ευθυτενείς, σε στάση προσοχής με συγκρατημένη θα λέγαμε συστολή. Είναι η παραδοσιακή πόζα της γερόντισσας της ελληνικής υπαίθρου.  (ΦΑ L278.51)

Την ίδια εποχή, μέσα της δεκαετίας του 1930 χρονολογείται αυτή η φωτογραφία της άγνωστης κυρίας που ποζάρει με θάρρος και άνεση μετωπικά στο φακό. Προφανώς γνωρίζει καλά τον φωτογράφο. Ίσως να είναι σε φιλικό σπίτι ή σε κάποιο γραφείο. Ο φωτογράφος βρίσκεται πολύ κοντά της και έτσι προκύπτει η μερική προοπτική παραμόρφωση που εμφανίζει τα πόδια μεγαλύτερα.

Όλοι οι παραπάνω φωτογραφημένοι υπέβαλλαν τον εαυτό τους σε μία πόζα, ίσως μόνοι τους, ίσως με τη συνενοχή του φωτογράφου. Το αποτέλεσμα, καλό ή κακό, είναι πιστεύουμε ένα άνοιγμα για να δούμε το εσωτερικό της ψυχής τους.


Αφορμή για την παρούσα δημοσίευση στάθηκε η τηλεοπτική σειρά POSE αμερικάνικης παραγωγής με θέμα την LGBTQ κοινότητα της Νέας Υόρκης στο τέλος της δεκαετίας του 1980. Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά πέρυσι τον Ιούνιο.


Βασιλική Χατζηγεωργίου
Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

ΑΦΕΛΙΑ 7, το τελευταίο πορτρέτο.


Εξώφυλλο της νέας έκδοσης στη σειρά ΑΦΕΛΙΑ, Το τελευταίο πορτρέτο, ΜΙΕΤ 2019


Το έθιμο της φωτογράφισης των νεκρών είναι τόσο παλιό όσο και η φωτογραφία. Σήμερα θεωρούμε μακάβρια την φωτογραφική αποτύπωση του οικείου νεκρού, όμως για περισσότερο από ένα αιώνα όσοι είχαν τα μέσα να πληρώσουν τον φωτογράφο διάλεγαν να κρατήσουν μία τελευταία εικόνα του αγαπημένου προσώπου που έχασαν. 
 Όπως γράφει και η Ελιάνα Χουρμουζιάδου στο εισαγωγικό κείμενό της με τίτλο "Φωτογραφίζοντας τους νεκρούς από τον 19ο αιώνα ως τις μέρες μας":
...οι φωτογραφίες αυτές ήταν συχνά οι μοναδικές απεικονίσεις του νεκρού που θα έμεναν στους οικείους του, αφού εκείνη την εποχή οι άνθρωποι φωτογραφίζονταν σε ευάριθμες και ειδικές περιπτώσεις.

απόσπασμα δίστηλης νεκρολογίας του νεαρού Παύλου Τομπάζη δημοσιευμένη στην εφημερίδα Ακρόπολη τον Ιανουάριο 1885 στην οποία γίνεται αναφορά στη φωτογράφιση του παιδιού.

Στο 7ο βιβλίο της σειράς ΑΦΕΛΙΑ επιλέξαμε να παρουσιάσουμε τα νεκρικά πορτραίτα της συλλογής του Φωτογραφικού Αρχείου. Η απόφαση ήταν δύσκολη, βασίσθηκε όμως στο γεγονός ότι το φωτογραφικό αυτό είδος κατέχει σημαντική θέση τόσο στην ιστορία της Φωτογραφίας όσο και στην κοινωνική ανθρωπολογία. Η ερμηνεία αυτών των εικόνων, ξένων προς εμάς σήμερα, απαιτεί να ανατρέξουμε σε έθιμα και κοινωνικούς κώδικες του παρελθόντος.   
Γράφει η Ελιάνα Χουρμουζιάδου:
Στις φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί σε κηδείες συχνά ο νεκρός διακρίνεται ελάχιστα, καταγράφεται όμως εναργώς η κοινωνική διάσταση της απώλειάς του και αναδεικνύεται η θέση του ( και η θέση της οικογένειάς του) μέσα στην κοινότητα, καθώς και η συμμετοχή της ίδιας της κοινότητας στο πένθος. 

Στις σελίδες του βιβλίου συνυπάρχουν φωτογραφίες γνωστών, δημόσιων προσώπων, όπως οι νεκροί των βασιλέων Όθωνα και Κωνσταντίνου Α' ή του πατριάρχη Αλεξανδρείας Μελέτιου Μεταξάκη, με πορτρέτα αγνώστων των οποίων η ταύτιση δε στάθηκε δυνατή.
Νεκρικό πορτρέτο του Κωνσταντίνου Α' ο οποίος απεβίωσε στο Παλέρμο της Ιταλίας, στις 11 Ιανουαρίου 1923. Ο νεκρός κρατά σταυρό και είναι σκεπασμένος με την ελληνική σημαία.


Γνωστός φωτογράφος-πορτρετίστας της Αθήνας και της Πάτρας ο Νικόλαος Μπίρκος έκανε το νεκρικό πορτρέτο του άγνωστου άνδρα. Η λήψη έγινε στο σπίτι του νεκρού περί το 1900. 

Στην περίπτωση που δεν υπήρχε η δυνατότητα φωτογράφισης του νεκρού όπως συνέβαινε αν ο άνθρωπος είχε σκοτωθεί στο πεδίο της μάχης, η οικογένεια έδινε στον φωτογράφο μία φωτογραφία και εκείνος την πλαισίωνε με άνθη και στεφάνια χρησιμοποιώντας τεχνικές φωτογραφικού κολάζ. Έτσι υποδηλώνονταν η απώλεια.

Κατά την προετοιμασία του βιβλίου, μας απασχόλησε το ερώτημα εάν θα περιλαμβάναμε και αυτόν τον τύπο πορτρέτων στην έκδοση, όμως τελικά αποφασίσαμε ότι συνιστά ένα ιδιαίτερο είδος και δεν συμπεριλήφθηκαν. Παραθέτουμε εδώ κάποιες από αυτές τις εικόνες οι οποίες κατά μία έννοια συνιστούν επίσης ένα τελευταίο πορτρέτο.
  





Δημήτρης Παπαντωνίου, δικηγόρος από τον Πόρο, έπεσε στη μάχη Προφήτη Ηλία στην Ήπειρο κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων. Εικόνα δημοσιευμένη στο περιοδικό Ελλάς, Δεκ. 1912


Στον σύνδεσμο, το δελτίο τύπου της έκδοσης ΑΦΕΛΙΑ 7.

Λίγους μήνες μετά την έκδοση του "τελευταίου πορτρέτου" ο Ηλίας Μαγκλίνης έριξε μια στοχαστική ματιά στο βιβλίο και έδωσε ένα συγκινητικό κείμενο στη στήλη του στην εφημερίδα  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.


Βασιλική Χατζηγεωργίου
Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

2019. Νέα χρονιά, νέες αναμνήσεις.



Λευκώματα από το αρχείο του Γεωργίου Κουμάντου, δωρεά Ευγενίας Κουμάντου, 2014. (φωτογραφία ΒΧ)

Σας ευχόμαστε να συλλέξετε πολλές και καλές αναμνήσεις ώστε να γεμίσετε τα Photo-Albums σας. 

Σας ενθαρρύνουμε να τυπώνετε κάποιες από τις μυριάδες φωτογραφίες που τραβάτε με το κινητό σας και να τις ταξινομείτε χρονολογικά μέσα σε λευκώματα. Με τον τρόπο αυτό εξαναγκάζεστε σε μία επιλογή, πράγμα που μόνο ευεργετικό μπορεί να αποβεί για τις αναμνήσεις σας.
Την εποχή του φιλμ, η επιλογή γινόταν κυρίως πριν τη λήψη. Η παραγωγή εικόνων αυτοπεριοριζόταν από το ίδιο το μέσο.
Σήμερα, την εποχή του τηλεφώνου-φωτογραφική μηχανή, το μόνο όριο είναι η εξάντληση της μπαταρίας ή ο κορεσμός της κάρτας μνήμης. Εύκολα ανανεώσιμα και τα δύο, οπότε πρακτικά δεν υπάρχει περιορισμός. Στο τέλος όμως τί θα μείνει από τις 700 φωτογραφίες που τραβήξατε κατά την τριήμερη εξόρμησή σας στην ορεινή Αρκαδία  ή τις 1500 φωτογραφίες από την εβδομάδα στο Παρίσι και τη Ντίσνεϋλαντ, που γιόρτασε φέτος τα 90 χρόνια του Μίκυ Μάους;

 Το χαρτί έχει αποδείξει τη μακροβιότητά του. Οι άυλες ψηφιακές εικόνες, απ' την άλλη, δεν έχουν περάσει στην ενηλικίωσή τους.

Καλή δημιουργική χρονιά!

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

11 Νοεμβρίου 2018


Χτες, 11 Νοεμβρίου 2018, η Ευρώπη γιόρτασε τα 100 χρόνια από την λήξη του Μεγάλου Πολέμου. Γιόρτασε την ανακωχή  που υπογράφηκε στις Βερσαλίες στις 11 το πρωί της 11ης Νοεμβρίου 1918. 
Οι αυτοκρατορίες διαμελίστηκαν, τα σύνορα επαναχαράχτηκαν κι οι λαβωμένοι επιζήσαντες πίστεψαν ότι η ανακωχή αυτή θα σφράγιζε την ειρήνη για πάντα. Είκοσι χρόνια μετά διαψεύσθηκαν. 
Στην προηγούμενη ανάρτησή μας δημοσιεύσαμε εικόνες από την επίσκεψη του στρατηγού Guillaumat  στην Αθήνα, τον Ιανουάριο του 1918, το χρόνο που η Ελλάδα εγκαταλείποντας την ουδετερότητα της μπήκε στον πόλεμο. Ο Γάλλος στρατηγός, διοικητής της Στρατιάς της Ανατολής, έκρινε ότι ο ελληνικός στρατός ήταν έτοιμος για τον "ιερό πόλεμο" όπως είπε σε συνέντευξή του σε εφημερίδα μετά την επιθεώρηση των ελληνικών αγημάτων. Εκείνη την εποχή κανείς πια δεν θεωρούσε ιερό αυτό τον πόλεμο, μία μόνο επιθυμία είχαν, να τελειώσει η σφαγή. 

Δημοσιεύουμε φωτογραφίες της φωτογραφικής υπηρεσίας του γαλλικού στρατού από τα μέτωπα της Φλάνδρας και της Γαλλίας μετά την υποχώρηση των Γερμανών. Οποιαδήποτε ομοιότητα με σημερινά πολεμικά μέτωπα ανά τον κόσμο είναι εντελώς τυχαία. 




























Βασιλική Χατζηγεωργίου

Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2018

190 χρόνια Σχολή Ευελπίδων

Η Σχολή Ευελπίδων, το αρχαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας, γιορτάζει φέτος τα 190 χρόνια από την ίδρυσή της. Με απόφαση του κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια, ξεκίνησε η λειτουργία της Σχολής στο Ναύπλιο το 1828.
Με αφορμή αυτή την επέτειο δημοσιεύουμε σήμερα φωτογραφίες από το αρχείο του στρατηγού Λεωνίδα Ι. Παρασκευόπουλου που φυλάσσεται στο Φωτογραφικό μας Αρχείο.

Πρόκειται για φωτογραφίες από την επίσκεψη του γάλλου αρχιστράτηγου Γκυγιωμά (Adolphe Guillaumat, 1863-1940) στην Αθήνα τις πρώτες ημέρες του 1918. Ο Γκυγιωμά είχε μόλις αναλάβει τα καθήκοντά του ως διοικητής της στρατιάς της Ανατολής, που έδωσε το δικό της φόρο αίματος στη Βαλκανική κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου. 
Έφθασε στο σταθμό Λαρίσης ερχόμενος από τη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 13 Ιανουαρίου 1918 και παρέμεινε στην Αθήνα για 3 μέρες. Την επομένη της άφιξής του, Κυριακή 14 Ιανουαρίου, επιθεώρησε ελληνικά στρατεύματα στο Πεδίο του Άρεως. Οι φωτογραφίες τραβήχθηκαν κατά τη διάρκεια εκείνης της επιθεώρησης.

Τμήμα χάρτη της περιοχής του Πεδίου του Άρεως στην Αθήνα του 1930. Επάνω δεξιά απεικονίζονται τα κτίρια της Σχολής Ευελπίδων που σήμερα στεγάζουν δικαστήρια. ( Συλλογή χαρτών ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ)


Αθήνα, Πεδίο του Άρεως, 14 Ιανουαρίου 1918. Ο αρχιστράτηγος Γκυγιωμά επιθεωρεί άγημα Ευελπίδων. Στο βάθος διακρίνεται το κτίριο της Σχολής. (ΦΑ ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ. PAR1.157)

Αθήνα, Πεδίο του Άρεως, 14 Ιανουαρίου 1918. Ο αρχιστράτηγος Γκυγιωμά επιθεωρεί αγήματα του ελληνικού στρατού. Στο βάθος διακρίνεται το κτίριο της Σχολής Ευελπίδων. (ΦΑ ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ. PAR1.158)

Αθήνα, Πεδίο του Άρεως, 14 Ιανουαρίου 1918. Ο αρχιστράτηγος Γκυγιωμά επιθεωρεί αγήματα του ελληνικού στρατού. Στο βάθος διακρίνεται το κτίριο της Σχολής Ευελπίδων. (ΦΑ ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ. PAR1.160)
Αθήνα, Πεδίο του Άρεως, 14 Ιανουαρίου 1918. Ο αρχιστράτηγος Γκιγιωμά παρακολουθεί παρέλαση αγημάτων του ελληνικού στρατού. Πίσω ακριβώς ο αρχηγός του Α' Σώματος Στρατού αντιστράτηγος Λεωνίδας Ι. Παρασκευόπουλος. Στο βάθος διακρίνεται το κτίριο της Σχολής Ευελπίδων. (ΦΑ ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ. PAR1.162)

Αθήνα, Πεδίο του Άρεως, 14 Ιανουαρίου 1918. Ο αρχιστράτηγος Γκυγιωμά πλαισιωμένος από το επιτελείο της ελληνικής κυβέρνησης.  Αριστερά του Γάλλου στρατηγού ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος με ανασηκωμένο το γιακά του παλτού του. Ανάμεσα στους Βενιζέλο και Γκυγιωμά διακρίνεται το κεφάλι του στρατηγού Παναγιώτη Δαγκλή. Στο κέντρο της ομήγυρης, σε δεύτερο πλάνο, Γάλλος αξιωματικός του επιτελείου του Γκυγιωμά. Δίπλα του ο Νικόλαος Πολίτης υπουργός Εξωτερικών, δεξιά του ο Κωνσταντίνος Ρακτιβάν υπουργός Εσωτερικών. Σε πρώτο πλάνο η δεσπόζουσα μορφή του διοικητή του Α' Σώματος Στρατού αντιστράτηγου Λεωνίδα Παρασκευόπουλου και ακριβώς πίσω του ο Σπυρίδων Σίμος, υπουργός Περιθάλψεως. Τέλος, στα αριστερά της εικόνας διακρίνεται ο Μιλτιάδης Νεγρεπόντης υπουργός Οικονομικών,  το βλέμμα του οποίου έχει απορροφήσει κάτι προς την αντίθετη κατεύθυνση των υπολοίπων.    (ΦΑ ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ. PAR1.163)

Αθήνα, Πεδίο του Άρεως, 14 Ιανουαρίου 1918. Ο αρχιστράτηγος Adolphe Guillaumat (Γκυγιωμά) συνομιλεί με τον διοικητή του Α' Σώματος Στρατού αντιστράτηγο Λεωνίδα Παρασκευόπουλο. Οι δύο άνδρες εκτός της αφοσίωσης που είχαν στην πατρίδα τους, είχαν και κάτι άλλο κοινό.  Και οι δύο έγραφαν καθημερινά στις συζύγους τους από το μέτωπο. Οι πολυάριθμες αυτές επιστολές  και του ενός και του άλλου έχουν δημοσιευθεί προσφέροντας πολλά στην ιστορική έρευνα. Ανάμεσά στους δύο στρατηγούς στο πίσω πλάνο ο συνταγματάρχης Αλέξανδρος Μαζαράκης που είχε ορισθεί ξεναγός του Γάλλου στρατηγού κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στην Αθήνα.

Την επομένη της παρέλασης στο Πεδίο του Άρεως, η εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ δημοσίευε το σχετικό ρεπορτάζ.

Ο ίδιος ο Γκυγιωμά λίγες ημέρες αργότερα σε συνέντευξή του από τη Θεσσαλονίκη στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ διατύπωνε την ικανοποίησή του από την επιθεώρηση των ελληνικών στρατευμάτων και σύγκρινε τη Σχολή Ευελπίδων με την αντίστοιχη γαλλική Στρατιωτική Σχολή Σεν- Συρ (Saint-Cyr)

ΠΑΤΡΙΣ, 17/1/1918
Εδώ κλείνει η δική μας μικρή συμβολή στον εορτασμό αυτής της επετείου.

Στον παρακάτω σύνδεσμο, εικόνες από την έκτακτη πανηγυρική συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών για να τιμήσει τα 190 χρόνια της Σχολής Ευελπίδων.



Βασιλική Χατζηγεωργίου

Φωτογραφικό Αρχείο

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2018

Que c'est triste Venise


Σήμερα δημοσιεύουμε μερικές εικόνες της θλιμμένης Βενετίας από τη συλλογή καρτ ποσταλ της Ειρήνης Λασκαρίδου (1898-1958),  ιδρύτριας και ισόβιας διευθύντριας του Οίκου τυφλών.

συλλογή καρτ ποσταλ Ειρήνης Λασκαρίδου- Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ





συλλογή καρτ ποσταλ Ειρήνης Λασκαρίδου- Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ




συλλογή καρτ ποσταλ Ειρήνης Λασκαρίδου- Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ




συλλογή καρτ ποσταλ Ειρήνης Λασκαρίδου- Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ


συλλογή καρτ ποσταλ Ειρήνης Λασκαρίδου- Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ

συλλογή καρτ ποσταλ Ειρήνης Λασκαρίδου- Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ



συλλογή καρτ ποσταλ Ειρήνης Λασκαρίδου- Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ
συλλογή καρτ ποσταλ Ειρήνης Λασκαρίδου- Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ
 
στον παρακάτω σύνδεσμο τα αξέχαστα τραγούδια του Charles Aznavour

από το αρχείο του εθνικού οπτικοακουστικού ινστιτούτου της Γαλλίας.



Βασιλική Χατζηγεωργίου

Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

Καλά μπάνια

Αίγινα 1921. Το κορίτσι με τη folding camera. Λεπτομέρεια της παρακάτω εικόνας.


Ιούνιος 1921 Αίγινα. (αρχείο οικογ. Λύκουδη)






Αιδηψός, 1930 δεκαετία.









Ο ρεμβώδης Θράσος Καστανάκης και εμείς σας ευχόμαστε καλά μπάνια.


Βασιλική Χατζηγεωργίου-Ματθίλδη Πυρλή

Φωτογραφικό Αρχείο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ